Beyond Yangon
 
งานสัมภาษณ์งานแรกในชีวิต เกิดขึ้นอย่างทันด่วนพอสมควร หลังจากที่ได้ยืนคุยกับ ชิน เทวี และ มยา ดาร์ลี ออง ผู้กำกับกับตากล้องสาวจาก ย่างกุ้งฟิล์มสคูล (ขอพิมพ์เป็นภาษาไทยกันเหนียวไว้ก่อน ไม่รู้ว่าระบบเซ็นเซอร์พม่าจับตาพวกเขาอยู่หรือเปล่า หรือผมอาจจะคิดมากไปเองก็ได้) หลังโปรแกรม "บียอนด์ย่างกุ้ง" ในเทศกาลหนังสั้นครั้งที่ 14 โดยมูลนิธิหนังไทย จบลง พบว่าเราจูนกันติด คุยกันไหลลื่น และมีอะไรอยากถามเธอเพิ่มเติม เลยขอนัดสัมภาษณ์ไปเมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา ด้วยความอยากทำล้วนๆ เหมือนมีใครจุดไฟติดในใจเรายังไงบอกไม่ถูก

จริงๆ อยากสัมภาษณ์ Florian Fessl ผู้กำกับหนังสั้นเรื่อง Below the Blue ด้วย เพราะอุตส่าห์มางานหนังสั้น (และหนังได้รางวัลชมเชยกลับไป เป็นครั้งแรกที่มี ผกก.ต่างชาติ มารับรางวัลที่นี่ด้วยตัวเอง คิดว่านะ) แต่เจอหน้ากันสองวันพอคุยเสร็จเกิดเดดแอร์ตลอด เลยรู้สึกว่าจูนกันไม่ติดแฮะ เอาไว้ก่อนแล้วกันนะครับ

1. การเตรียมตัวยอมรับว่าไม่เต็มที่นัก ส่วนหนึ่งต้องโทษปัจจัยภายนอกคือข้อมูลของหนังพม่า ในความรับรู้ของคนไทยอย่างเรา น้อยมาก และเรากะเอาว่าจะไปถามเอาดาบหน้า ก็คืออยากรู้อะไรเราก็ถามและคงถามต่อจากคำตอบของทั้งสองคนมากกว่า เหมือนเจาะลึกไปเรื่อยๆ

2. เมื่อหวังเอาอย่างนี้แล้ว ปรากฏว่าตอนถามก็เกิดอาการเกร็งๆขึ้นมาทั้งสองฝ่าย (จนน้องฝนที่ตามไปด้วยต้องช่วยถามแทรกให้บางคำถามที่เราลืมไป หรือช่วงที่เดดแอร์เพราะความไม่เชี่ยวชาญของเราเอง) จนเวลาผ่านไปราวๆ 45 นาที สัมภาษณ์เสร็จ เราถึงถามทั้งคุณเทวีกับดาร์ลีว่าเคยให้สัมภาษณ์ใครจริงจังไหม (เพราะเขาก็เคยไปที่เทศกาลอื่นๆมาบ้างแล้ว) เขาตอบว่า "ถ้าสัมภาษณ์จริงจังกับ journalist อย่างคุณ นี่เป็นครั้งแรก" ก็เลยเข้าใจได้ว่าทำไมเกร็งๆกันทั้งคู่ เพราะเราก็ไม่เคยสัมภาษณ์ใครจริงจังขนาดนี้เหมือนกัน

3. หลายเรื่องที่เคยคุยไปเมื่อวันฉายหนังเสร็จ พอมาคุยในวันสัมภาษณ์จริงกลับได้ข้อมูลผิดไปจากเดิม ไม่รู้ว่าสื่อสารกันผิดพลาดหรืออย่างไรในวันฉายหนังเสร็จ (แต่คิดว่าเราจับใจความเขาผิดเองมากกว่าล่ะมั้ง) ทำให้บางทีการถามตอบตันๆลงเพราะตรงนี้ด้วย แอบเสียดายเล็กน้อย 

4. ตอนแรกคิดอะไรประหลาดๆด้วย ว่าเดี๋ยวอาจจะขอที่อยู่ทั้งสองคน เผื่อบทสัมภาษณ์พิมพ์ลงแล้วจะได้ส่งไปให้ถึงที่พม่า แต่มาคิดอีกที ไปรษณีย์พม่าคงแกะอ่านแหลกลาญ ไม่น่าจะปลอดภัย (เกือบหาเรื่องซวยให้เขาแล้วมั้ยล่ะมึง)

5. ตอนแรกนึกว่าพม่าจะมีโรงหนังน้อย มีแค่ในเมืองหลวง พอถามเขาเรื่องนี้ก็เกิดตกใจ เพราะเขาบอกว่าพม่ามีโรงหนังอยู่ทุกเมืองเลยนะคะ (คงเหมือนเมืองไทยสมัยก่อนมัลติเพล็กซ์ยึดตลาด) แล้วโรงหนังใหม่ที่เนย์ปีดอว์(เมืองหลวงใหม่) มีระบบสามมิติแล้วด้วย แสดงว่าถ้านับในแง่วัฒนธรรมภาพยนตร์ เขาดูมีความเข้มแข็งกว่าลาวหรือกัมพูชาอีก ทั้งที่อยู่ใต้รัฐบาลเผด็จการที่ดูเข้มข้นกว่าอีกสองประเทศ แม้หนังฮิตของเขาก็จะเป็นหนังตลกบ้านๆ ของผู้กำกับแค่ไม่กี่คน (เพราะใครมีปัญหากับรัฐบาลหนังก็จะโดนแบนไปโดยปริยาย แล้วศิลปินดาราของที่นั่นค่อนข้างต่อต้านรัฐบาลพอสมควรเหมือนกัน) แล้วไปเสิร์ชรูปโรงหนังพม่าจากเว็บ Seatheatre เห็นโปสเตอร์เพอร์ซี่แจ็คสันอีกต่างหาก ตอนแรกไอ้เราก็นึกว่าเขาจะต่อต้านหนังฮอลลีวูด แบบพวกอิหร่าน ซะอีก

6. พอสัมภาษณ์เสร็จ เขาขอสัมภาษณ์เราด้วย ว่ารู้อะไรเกี่ยวกับพม่าบ้าง คำถามก็เกี่ยวกับอองซานซูจี เกี่ยวกับการเลือกตั้ง(หรือลากตั้ง?)ที่กำลังจะเกิดขึ้นในประเทศเขา พอตอบเสร็จเขาก็หันมาบอกว่า "I like your answer" 

7. คุณเทวีบอกว่าตอนที่มาถึงเมืองไทยใหม่ๆ ถ้าไม่ได้อยู่กับคนของเทศกาล เขาค่อนข้างหวาดระแวงไม่น้อยเหมือนกัน เหมือนเห็นสายตาแปลกๆจากคนไทย ไม่ค่อยกล้าบอกใครว่าเป็นคนพม่า 

8. น้องฝนถามเรื่องสารคดี Burma VJ ไป ทั้งสองคนบอกว่าหนังมัน "โอเวอร์ดราม่า" ไปหน่อยนะ (แผ่นดองอยู่ยังไม่ได้ดูเลยเนี่ย)

9. ที่ผ่านมา เคยแต่ทำสัมภาษณ์อะไรเล็กๆน้อยๆ เพื่อไปประกอบรายงาน หรือไม่ก็ทำกันเป็นกลุ่ม สัมภาษณ์คนที่รู้จักอยู่แล้ว ในเรื่องที่เรารู้อยู่แล้ว (สัมภาษณ์ใหญ่ๆ ที่เคยทำก็มีสมัย ม.5 หรือ 6 นี่แหละ สัมภาษณ์ กนก รัตน์วงศ์สกุล กับ สรยุทธ สุทัศนะจินดา ลงนิตยสารของชมรม แต่เราก็ไปถามแทรกไม่กี่คำถาม เพราะมีรุ่นน้องที่สนิทกับสองคนนี้มากกว่า และเชี่ยวชาญเกี่ยวกับสองคนนี้มากกว่าไปด้วย หรือตอนสัมภาษณ์พี่ลิ ชลิดา เรื่อง Free Thai Cinema Movement ไปทำรายงานกลุ่ม ก็เป็นเรื่องที่ตัวเองตามอยู่แล้ว) พอต้องมาสัมภาษณ์คนที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน ในเรื่องที่เราไม่เคยรู้มาก่อน การทำงานมันเป็นคนละเรื่องกันเลย

10. ไม่รู้เหมือนกันว่าชอบงานสัมภาษณ์มากขึ้นไหม แต่คิดว่าถ้ามีอีกก็อยากลองดู หรือไม่ก็ลองตามๆ คนที่เขาสัมภาษณ์เก่งๆ ไปดูวิธีการทำงาน เก็บประสบการณ์ไว้ก่อนดีกว่า

Comment

Comment:

Tweet

1 ตามนิสัยโทษแต่อื่นๆอีกมากมาย ไม่เคยโทษตัวเองเลย 2 ไม่หวังก็ไม่เกร็ง 555 3 เห็นด้วย 4 ความคิดไม่ประหลาด คิดเลยไปถึงเขาได้อีก รอบคอบดี 5 คิดไปได้ไง ตกการเมืองหรือ 6 นี่คิอตี้ ของแท้ I LOVE YOU 7 อยู่แล้ว 8 ก็รีบดูชะ 9 ทำจริงย่อมต่างจากทำเล่นๆเป็นธรรมดา 10 ชอบเข้าไปแล้ว ถ้าไม่ชอบตี้ก๊จะไม่มีคำว่าอยากลองอีก จะบอกว่า W,JC]H; ไม่เอาอีกแล้ว

#10 By tuaeey (61.7.184.133) on 2010-09-13 13:39

เรื่องการสัมภาษณ์หรือการพูดคุยกับคนที่เราสนใจนี่บางครั้งมันก็ทำให้เกร็งกันได้จริงๆนะ ถึงแม้จะเคยรู้จักกันผ่านผลงานแต่พอเจอตัวจริงความรู้สึกมันจะเป็นอีกอย่าง อาจจะเป็นเรื่องของการ "ประเมิน" ที่ต่างฝ่ายต่างมีต่อกันด้วย อย่างถ้าเป็นพี่ๆอาจจะนึกอยู่ในใจตลอดว่าที่กูถามมันจะดูโง่ไปรึเปล่าวะ หรือฟังที่เค้าตอบแล้วกูไม่รู้เรื่องเลย จะทำไงดี ถามซ้ำแล้วจะดูไม่ดีรึเปล่า? คนตอบก็น่าจะพอๆกันนั่นแหละ ทั้งนี้ทั้งนั้น ประสบการณ์จะทำให้ทุกอย่างดีขึ้น (แต่เดดแอร์นี่เป็นเรื่องน่ากลัวจริงๆ มันมักจะเกิดตอนที่เราคุยกับคนที่ชื่นชมมากๆ เช่นตอนที่พี่เจอกับตี้และเอกครั้งแรก 555)

ปล.ไร้สาระ วันนี้ได้ Captcha เป็นคำว่า death เจ๋งว่ะ!

#9 By แฟนผมฯ (180.183.13.15) on 2010-09-11 20:31

น่าสนใจ เดี๋ยวรออ่านนะ

#8 By eak early : เอกเช้า on 2010-09-11 13:20

บทสัมภาษณ์ลงเล่มไหน starpic? iรู้หรือยังฉันคือใคร

#7 By tuaeey (61.7.184.94) on 2010-09-11 10:30

ผมเคยทำบทสัมภาษณ์ครั้งแรกในชีวิต เกร็งมาก คือ ต้องไปสัมภาษณ์นักเขียนซีไรท์ท่านหนึ่ง
แต่ผ่านไปได้ด้วยดี เพราะแกคงเคยให้สัมภาษณ์มานับครั้งไม่ถ้วน จนตอบฉะฉา่นมาก ผมแทบไม่ต่องถามอะไรเพิ่มเติมมาก

#6 By ฟ้าดิน (222.123.213.217) on 2010-09-11 08:11

ชอบ Burma VJ (ฝากไปบอกพวกเขาหน่อยได้ไหม? open-mounthed smile )

แล้วไม่รู้ว่าบทสัมภาษณ์นี้จะไปลงที่ใดครับ?

#5 By Seam - C on 2010-09-09 16:31

ผมว่ามันขึ้นอยู่กับ ทั้งสองฝ่ายนะครับ การสัมภาษณ์

แต่สำหรับผม บอกตรงๆ ไม่เก่งเอาซะเลย

สู้ๆนะครับ เชื่อว่าอาจจะได้เห็นมือสัมภาษณ์ระดับเทพในอนาคต big smile

#4 By keaaaa on 2010-09-09 13:27

น่าสนใจครับ

แล้วบทสัมภาษณ์เต็มๆจะลงเล่มไหน



ไม่แปลกใจเรื่องพม่ามีโรงหนังครับ เพราะพอจะรู้มาบ้าง (บ้านเกิดผมอยู่ ประจวบฯ big smile)

แต่ที่ประหลาดใจคือ "ย่างกุ้งฟิล์มสคูล" นี่แหล่ะครับ confused smile

#3 By Navagan (115.87.198.202) on 2010-09-09 04:34

ู^
อันนั้นแรงไปมั้ยพี่ ฮ่าๆๆๆๆๆ

สัมภาษณ์ไปเรื่อยๆเดี๋ยวก็ชินเปล่าหว่า

เราลืมไปแล้วว่ะว่าสัมภาษณ์ครั้งแรกของเรารู้สึกเป็นยังไง ฮ่าๆๆๆๆ

หรือว่าฝึกมาบ่อยตอนเรียนกะลิ้มกะเลี่ยฝรั่งแถวข้าวสารจนชินก็ไม่รู้ 55555555

#2 By gallantfoal on 2010-09-08 22:09

คราวหน้าต้องป้าเดอนีส์! Hot! big smile

#1 By filmsick on 2010-09-08 20:42