Starpics 733 - Marilyn Monroe

ตีพิมพ์ครั้งแรกในคอลัมน์ "ดูหนังในหนังสือ"
นิตยสาร Starpics ฉบับที่ 733 (ปักษ์หลัง สิงหาคม 2551)

อ่านๆไป รู้สึกตัวเองเขียนแย่
ชื่อบทความก็แย่
5555
มีอะไรดีบ้าง..

- ถือว่าเอามาลงเพื่อรับผิดชอบต่อตัวเอง -


The Bandage Club
 

วาระ(อิชิฮาระ ซาโตมิ) วัยรุ่นสาวหน้าตาสะสวยรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจในชีวิตที่ซ้ำซากน่าเบื่อกับผู้คนรอบข้างที่ดูเหมือนจะไม่เข้าใจ และไม่พยายามจะเข้าใจเธอเธอขึ้นไปบนดาดฟ้าโรงพยาบาล ทำท่าเหมือนจะกระโดดตึกแต่ก็เจอกับ ดีโน่(ยางิระ  ยูยะ) ในฐานะผู้ป่วยนิสัยยียวนกวนบาทาและเขาทำให้เธอรู้จักกับวิธีเยียวยารักษาใจด้วย "ผ้าพันแผล"ที่เธอไม่เห็นว่าจะมีประโยชน์มรรคผลอันใด แต่เมื่อเธอเอาวิธีการนี้ไปลองใช้กับชิโอะ(คันจิยะ  ชิโฮริ) เพื่อนสาวที่เพิ่งถูกหักอกมาหมาดๆ ไม่นานนักกิโม่(ทานากะ  เคย์) แฟนใหม่ของชิโอะก็เข้ามาร่วมวงด้วย และวางแผนการใหญ่ทำเป็นเว็บไซต์ "The Bandage Club รับรักษาแผลใจให้ทุกท่านในเมือง" ซึ่งดีโน่ในฐานะเจ้าของความคิดก็โดดมาเข้ากลุ่มด้วยอย่างกระตือรือร้น

ระหว่างนั้นเบื้องหลังของดีโน่ก็เปิดเผยให้คนอื่นได้รับรู้ เขาเป็นนักเรียนนิสัยประหลาดพูดสำเนียงคันไซทั้งที่เป็นคนโตเกียวบางครั้งก็เดินเท้าเปล่าจนแตกเป็นแผลมาโรงเรียน เก็บขยะไว้ในกระเป๋าเสื้อหรือหนักข้อเข้าก็กลิ้งลงจากบันไดโรงเรียนจนหัวร้างข้างแตกเขาอ้างว่าเพราะโลกนี้ยังมีคนที่อดอยาก ขาดโอกาส และเจ็บปวดจากภาวะสงครามอีกมากเขาจึงอยากรับรู้และซาบซึ้งถึงความรู้สึกเหล่านั้นให้ได้มาก

ช่วงเดียวกันกับที่ปฏิบัติการพันแผลรักษาใจของThe Bandage Club กำลังดำเนินไปอดีตเรื่องเพื่อนสนิทของวาระและชิโอะก็เผยให้เห็น คือริสกี้(ซาโต้  จิอากิ) และเท็มโป้(เซกิ เมงุมิ) ที่เคยอยู่กลุ่มเดียวกันได้ทะเลาะกันอย่างรุนแรงและหลังจากนั้นก็เข้าหน้ากันไม่ติดอีกเลยวาระตัดสินใจจะชวนทั้งสองคนมาร่วมชมรม แต่ก็สำเร็จเพียงริสกี้คนเดียว และพวกเขาก็รื่นเริงสนุกสนานกับการเที่ยวตระเวนรักษาแผลใจให้กับผู้คนพร้อมกับคอยปลุกใจกันเองว่า "ถ้าผ้าพันแผลม้วนเดียวเปลี่ยนโลกได้มันจะวิเศษขนาดไหน"

มีครั้งหนึ่งที่ชมรมผ้าพันแผลได้รับคำขอจากหญิงสาวคนหนึ่งให้ไปพันแผลในที่ที่เธอถูกข่มขืนเมื่อพวกเขาไปถึงสถานที่ก็ได้แต่ตกตะลึงกันไม่เป็นอันทำอะไรและเป็นดีโน่ที่สติแตกอาละวาดก่อนเพื่อน ("ที่แบบนี้น่ะ.. ผ้าพันแผลช่วยอะไรไม่ได้หรอก!") ท้ายสุด ทุกคนก็ลงมือพันแผลสถานที่แห่งนั้นก่อนจะเผาสิ่งของที่ระเกะระกะอยู่ที่นั่นเสียให้สิ้นซาก

ความพ่ายแพ้ของอุดมคติแห่งผ้าพันแผลปรากฏตัวอย่างรวดเร็วในหนังเรื่องนี้เพราะเมื่อปรากฏฉากที่เพิ่งกล่าวไป หนังดำเนินไปได้เพียงครึ่งทางเท่านั้นและคนแรกที่ปฏิเสธอานุภาพในการเยียวยาของผ้าพันแผล กลับเป็นคนแรกที่ทำให้เรารู้จักวิธีการนี้อย่างดีโน่และพวกเขาได้เยียวยาหญิงสาวที่ถูกข่มขืนคนนั้นด้วยวิธีการอื่นนอกจากผ้าพันแผล

แม้ว่าเด็กวัยรุ่นทั้ง5 ของชมรมจะวางตนเป็นผู้เยียวยาความทุกข์ของคนอื่น แต่ในใจพวกเขาเองก็มีแผลไม่แพ้กันทั้งเรื่องของเพื่อนสาวสี่คนในกลุ่มของวาระที่ยังรวมตัวกันไม่ติดอดีตอันดำมืดของกิโม่ และคนที่หนักที่สุดคือดีโน่ซึ่งดูจากลักษณะท่าทีต่างๆที่หนังบอกใบ้ (สะพานที่เขาไม่กล้าข้ามบ้านที่เขาเมียงมองอยู่เรื่อยๆ และภาพแฟลชแบ็ครูปมีดที่มีเลือดหยด) แผลใจของเขาคงไม่ใช่แค่แผลเล็กๆที่ผ้าพันแผลไม่กี่ม้วนจะรักษาให้หายสนิทได้ทันควัน